Tijdens deze lockdown is het leven zwaar, moeilijk en ingewikkeld voor kinderen. Vooral voor de kinderen die geconfronteerd worden met seksueel (machts)misbruik, mishandeling en huiselijk geweld. Ik schrijf verhalen voor tieners om hen de kans te geven, de werkelijkheid te ontvluchten. Dit korte verhaal is geschreven om ons eraan te herinneren, dat onze zonen en dochters, hoe groot ze al zijn, te beschermen! 

Merels verdwaalde ziel

Merel lag op haar rug in bed en hield haar favoriete knuffelbeer stevig in haar handen. Teddy was al een oud beertje met hier en daar kale plekken. Maar dat maakte Merel niet uit. Zachtjes begon ze tegen hem te praten; hele verhalen vertelde ze hem. Over school, de pesterijen en die knappe jongen uit klas vier. Vertrouwd en veilig voelde ze zich, met haar stille maatje tegen zich aan. Toen hoorde ze de voetstappen van haar vader op de trap. Ze hield haar adem in. Ze hield Teddy stevig tegen haar borst geklemd. Haar hart begon te bonzen. Liet hij haar met rust? Op datzelfde moment ging de deur voorzichtig open. Haar ziel verliet meteen haar lichaam en ging op reis.

            ‘Goedenavond, lief poppedijntje van me,’ fluisterde haar vader en ging direct bij haar op bed zitten. ‘Ik dacht, ik kom nog even bij mijn mooie dochter kijken. Hoe was het vandaag op school?’

            ‘Goed, hoor,’ antwoordde Merel, meteen zijn handen in de gaten houdend.
            ‘Nou, is dat alles wat je me te vertellen hebt?’ Zijn stem klonk hard en verontwaardigd.
            ‘Gewoon, het was goed op school.’ Ze drukte Teddy nog steviger tegen zich aan. Haar vader verschoof een beetje op het bed en legde zijn rechterhand op haar bovenbeen. Ze voelde zijn ferme druk door het dekbed heen. Ze huiverde.
           ‘En zeg eens, lieve Merel. Wat zijn ook alweer alle namen die ik je geef? Je weet ze vast nog wel.’ Haar vader had altijd een vast ritueel, eerst alle koosnaampjes opnoemen. Met de druk van zijn hand op haar been dwong hij haar hem aan te kijken. Zijn blik was zacht en zwoel. Merel raakte in de war en werd bang. Deze man was toch niet haar vader? Hij zou haar toch nooit zo aan kijken? Zodra ze hem in de ogen keek, begon hij met zijn hand over haar been te wrijven. Merel zuchtte, ze kon geen kant op. Gewoontegetrouw dreunde ze namen op. Ze had een hekel aan de namen en schaamde zich dood.
            ‘Poppedijntje, Mereltje, Bolle, Schatje, Mijn prinses.’
           ‘Hé, je vergeet er eentje. De mooiste. Sunshine.’
           ‘Sorry,’ prevelde ze nog.
           ‘Zo, leg die teddybeer nu maar weg,’ zei haar vader op een dwingende toon. ‘Daar ben je veel te oud voor, schatje van me.’
          ‘Ik vind hem fijn,’ probeerde Merel nog, maar ze kon hem niet langer vasthouden. Haar vader had de teddybeer al uit haar handen gepakt en aan het voeteneind gelegd. Te ver voor Merel om hem terug te pakken. Merel keek haar vader bang aan. Hij negeerde haar blik en ging met zijn hand onder het dekbed. Met zijn vingertoppen raakte hij haar buik aan en kietelde haar. Er ontsnapte hem een verlekkerde zucht. Toen lag zijn hele hand op haar buik. Hij maakte cirkelende bewegingen. Met zijn vingertoppen ging hij onder haar broekje. Nooit te ver.
            ‘Als jongens dit met jou doen, maar je wilt het zelf niet, dan moeten ze ophouden, lieve Sunshine. Als je dat maar weet,’ zei haar vader. Zijn stem was een hijgerig gefluister geworden.
           ‘Waarom ga jij dan door,’ wilde ze schreeuwen. Merel wilde roepen, schreeuwen, krijsen, maar ze kon geen woord uitbrengen. Haar keel zat dicht gesnoerd. Haar hart bonsde tegen haar borstkast aan. In de tussentijd gleed zijn hand vanaf haar buik naar haar borsten. Hij kneep en streelde haar borsten. Telkens om beurten. Zijn warme hand gleed weer naar beneden. Met zijn vingertoppen onder haar broekje. Nooit te ver. Op en neer ging zijn hand, van beneden naar boven. Ze kon er niets aan doen, maar haar lichaam reageerde op zijn strelingen. Merel wilde maar een ding, dat hij ophield. Zo snel mogelijk. Nu. Plotseling stopte hij, haalde zijn hand onder het dekbed vandaan en boog zich voorover. Zijn adem streek langs haar gezicht. Zijn blik hield haar blik even vast. Een miniseconde. Hij opende zijn mond, zijn tong ging langs zijn lippen. Zijn hoofd boog naar haar oor. Hij blies zachtjes en kuste haar oor. Het puntje van zijn tong stak een beetje uit. Toen begon hij haar hele gezicht af te kussen. Zijn mond kuste haar mondhoek. Zijn lippen waren heet. Weer opnieuw. Hij kuste haar gesloten ogen, het puntje van haar neus, haar wangen en haar mond. Merel lag als versteend in bed, haar ogen stijf gesloten. Voetstappen op de trap. Haar moeder? Haar broer? De badkamerdeur ging open en weer dicht. Haar vader hield toen eindelijk op en kwam weer overeind. ‘Lief poppedijntje, ga maar lekker slapen.’ Hij woelde even met zijn hand door haar haar. Toen hij weg was, kwam ze snel overeind en greep Teddy. Ze krulde zich op haar zij, haar gezicht naar de muur, haar benen opgetrokken tegen haar buik. Teddy dicht tegen zich aan. Stille tranen stroomden over haar wangen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Name *