Schrijven is voor mij een reis. Als schrijver maak ik contact met mijn personages, verdwijn ik in mijn schrijversbubbel en dwaal ik door mijn fantasie. Dit schrijfproces voelt als thuiskomen.
Maar soms zit mijn hoofd vol met andere dingen. Dan moet het schrijven aan deel 3 van De Wisselaars even wachten. Schrijven kost concentratie, tijd en energie. Soms lukt het niet en dan staar ik naar een leeg vel. Op zulke momenten pak ik dit gedichtje erbij. Het herinnert me eraan waarom ik schrijver ben.
***
Als ik schrijf, vergeet ik de tijd
Op reis met mijn helden en boeven
Ik volg trouw hun levenspad
Soms doe ik een suggestie
Of ik zet een piketpaaltje
En strooi een kruimeltje brood voor de terugreis
Verdwalen in mijn eigen doolhof
De draad oppikken tijdens een schrapsessie
Mijn darlings killen doet zeer
Liever een vluchtroute met een retourticket
Op een rommelmarkt vind ik het puzzelstukje
Zie ik het grotere geheel
Kill m’n darlings alsnog
Bestandje voor ooit later misschien groeit
Met schrijven vergeet ik de tijd
Vergeet ik dat de zon schijnt
Dat er eten gemaakt moet worden
Een wasje opgehangen
Schrijven is meer dan mijn hobby
Schrijven is mijn passie
Zijn mijn helden en boeven
De vluchtheuvel om weer bij thuis te komen
***
Ik ben altijd blij als het schrijversvirus mij te pakken heeft. Nieuwe verhalen schrijven is een avontuur dat mij nooit los kan laten.