Schrijven van fantasyverhalen is voor mij geen hobby, het is mijn passie. Ik kan er niets aan doen: als ik erover praat, houd ik niet op. Het voelt alsof ik een oude dekenkist open die ik als kind had. Daarin ligt mijn fantasie verborgen. Zodra ik de deksel optil, laat ik mezelf meezuigen in een wereld vol helden, boeven en avonturen.
Ruimte voor fantasyverhalen
Ook ik was bang om afgewezen te worden. Het idee dat mijn manuscript slecht geschreven was, hield mij een tijd tegen. Een manuscript vol met rode kringeltjes en een pagina met opmerkingen: ik werd er zenuwachtig van. Toch wilde ik niet opgeven; schrijven moest gewoon. Het kriebelde en om er aan toe te geven, ben ik begonnen. Eén gedachte zette mij aan het werk: niemand hoeft een eerste versie te lezen! In mijn schrijversbubbel mocht ik fouten maken. De delete-knop werd mijn vriend, opnieuw beginnen was altijd een optie.
Het gaf ruimte in mijn hoofd en mijn hart. Langzaam ontdekte ik dat het denken in resultaten mijn creatieve proces blokkeerde. Daar ben ik mee gestopt. Klinkt misschien vreemd, maar soms is een besluit nemen over wat je niet meer wilt juist de uitweg naar vooruitgang.
Fouten maken mag. Creëren is een cyclisch proces; het schrijfproces is zelden een rechte lijn. Deze gedachten werden mijn mantra.
Angst omzetten in actie
Ik heb altijd geleerd: kennis is macht. Kennis over taal, schrijftechnieken en stijl vergaren, was mijn eerste stap. En niet onbelangrijk: mezelf in de spiegel aankijken en mijn droom om schrijver te wórden serieus nemen. Taal is mijn gereedschap als schrijver en investeren daarin was(is!) een must.
Wat ik concreet deed (en doe)
- Volgen van schrijfcursussen bij Editio
- Investeren in mijn taalvaardigheid
- Lezen van fantasyboeken
Tijdens de cursussen moest ik ultra korte verhalen schrijven, zodat ik de technieken meteen kon toepassen. Ik leerde mijn schrijfstijl kennen en vond de woorden die mijn fantasie lieten zien. Zo ontdekte ik mijn favoriete thema’s en groeiden ideeën voor een groter manuscript. Door te blijven schrijven ontwikkelde ik mijn schrijfvaardigheid gaandeweg. Dit alles hielp me enorm om zelfvertrouwen te krijgen.
Schrijfmaatje gevonden
In de loop van de tijd leerde ik via een andere schrijver mijn schrijfmaatje Rowena kennen. Eerst hielp ik haar met proeflezen, nu helpt zij mij en zijn we vooral de slag elkaar beter te maken. Onze middagen samen vliegen voorbij. Alles komt voorbij: taal, woordkeuze, plot, personages, infodumping, dialogen, inconsistenties. Het mooie? We respecteren elkaar, zowel als schrijver en als mens. Dat geeft vertrouwen, energie én inspiratie.
Schrijven is een persoonlijke reis
Bij elk nieuw verhaal ontdek je meer van jezelf en je schrijversstem. Je woorden krijgen meer betekenis en verdieping. Iedere schrijver volgt zijn, hun of haar eigen route, en er is geen goed of fout. Het is jouw pad. Gun jezelf fouten, experimenteer en wees trouw aan je eigen schrijversstem. Zo groeit je verhaal op zijn eigen manier.
Een heel enkele keer zakt de inspiratie weg en dan lees ik mijn gedicht over de waarde van schrijven. Het herinnert me eraan waarom ik altijd terugkeer naar mijn verhalen.