Soms lig je wakker van de vraag: hoe schrijf ik een origineel fantasyverhaal? Het is niet zomaar een gedachte; het kan je verlammen. Je blijft zitten, maar je schrijft niet. Soms stel je het schrijven een dag uit. Of er ontstaan gevoelens dat de inspiratie weg is. Het kistje van fantasie is leeg, op een paar vastgelopen beelden na. Vaak ligt de oorzaak van dat vastlopen niet bij een gebrek aan fantasie, maar bij de lat die je jezelf oplegt.
Het verlangen naar perfectie
Alles lijkt samen te hangen met het idee dat het perfect moet. Je blijft hangen in de fase van het verzinnen. Je krijgt het beeld van een bestaand wezen niet uit je hoofd; je draait in cirkels. Plotlijnen stranden voordat je ze goed en wel hebt vastgelegd. In je hoofd zie je alleen het perfecte resultaat en dat is precies wat je tegenhoudt.
Creatie ontstaat wanneer je jezelf toestaat te dwalen, te proberen, te mislukken. Een idee dat langzaam uitgroeit tot een plot, ontstaat niet door druk, maar door je zelf te ontspannen. In de ontspannenheid zit de ruimte om te verzinnen. Om je fantasie te laten bewegen. Vrij associëren, gewoon laten ontstaan, brengt het schrijfproces op gang.
Mijn tip: leg de meetlat van de prestatie lager. Denken in resultaten en prestaties blokkeren het creatieve proces.
Wie die meetlat hoog legt, kijkt vroeg of laat ook naar buiten: naar wat anderen schrijven en hoe zij het doen.
Het gevaar van vergelijken
Het is verleidelijk je eigen verhaal te meten aan dat van anderen. Je zoekt een vastomlijnd kader. Een soort houvast dat dient als een richtlijn in het bedenken van een verhaal. Ben ik goed op weg? Die vraag lijkt onschuldig, maar verplaatst de aandacht ongemerkt van het verhaal naar jezelf als schrijver.
Vergelijken met anderen is zinloos, en kan zelfs pijn doen als je twijfelt aan jouw eigen schrijfvaardigheid. Vaak vergelijk je niet jouw verhaal, je vergelijkt jezelf en jouw schrijfvaardigheid met die van een ander. Wanneer je hierin verzeilt, is dat funest voor jouw groei als schrijver.
Mijn tip: druk op de delete knop als je dat nodig hebt. Dan begin je gewoon opnieuw.
Een oplossing lijkt ver weg voor de twijfelaars onder ons. Er is een weg terug uit de dip: zelfvertrouwen groeit door gewoon te beginnen van een origineel fantasyverhaal met een eerste idee.
Vertrouwen op je eigen idee
Ieder verhaal begint met een vaag idee. Het kan een personage zijn dat je bekend voorkomt, een wereld die lijkt op iets dat al bestaat. Het idee wordt concreet als je het de ruimte geeft om te groeien. Vertrouwen op een eigen idee lukt als je de gedachte aan “ik doe het niet goed genoeg” of “dit is te veel op…” loslaat.
Schrijf desnoods op een briefje mijn idee is goed. Zo doorbreek je de negatieve cirkel van doemdenken en maak je een stap vooruit. Vanuit dat vertrouwen ontstaat ruimte om verder te kijken dan wat bekend of veilig voelt.
Out of the box durven denken
Uit je eigen comfort zone van vaste patronen stappen vraagt moed. Moed om jezelf de kans te geven iets anders te doen dan dat je gewend bent. Fantasyverhalen bedenken lukt als je buiten de vertrouwde kaders van het genre denkt. Daarbuiten ligt jouw fantasie te wachten en dus jouw unieke verhaal.
Tijd nemen en geduldig zijn
Niets ontstaat in een keer. Tijd om te schrijven. Soms helpt een vaste planning, soms werkt die juist belemmerend. Fantasie volgt namelijk haar eigen ritme. Geduld hebben is onderdeel van schrijven; wachten, overdenken, opnieuw beginnen. Dat is menselijk en noodzakelijk.